Nog even…|Verhaal

~Opgenomen in de Sweek bundel na inzending voor de zeer korte verhalenwedstrijd met als thema: brief.~

Tailly, 3-3-2018

Mijn Liefste,

Nog even en het is alweer een jaar geleden. Ik mis je iedere dag een beetje meer dan de dag ervoor.

Het was niet altijd zo. In het begin, vlak nadat je vertrokken was, vond ik rust in ontkenning. Ik deed voorkomen alsof de tijd ná jou de betere tijd in mijn leven was. Uren lag ik alleen op het strand te bakken in de zon. Avond aan avond zat ik op de veranda te genieten van de stilte. Het was ook heerlijk, maar anders en maar voor even zo bleek.

Al snel werd het onrustig, onstuimig en een grauwe sluier hing over mijn dagen. Soms probeerde ik er nog tegenin te gaan, maar al snel kwam de acceptatie dat het zo zou zijn en ik liet mij buiten liever niet meer zien.

Het zou alleen niet zo blijven. Was het maar zo! Het werd uiteraard nóg slechter, donkerder en killer. Ik verkilde-tot op het bot- en stompte af tot een schim van wie ik ooit was, ik verbleekte.

De dagen met jou leken verder weg dan ooit en ook al had je mij beloofd terug te keren, mijn vertrouwen hierin werd naarmate die dag naderde steeds kleiner. Niet logisch maar niet minder waar. Gevoel is niet rationeel.

Maar nu lijkt het tij zich te keren, bleek er nog ergens hoop in mij verscholen. De dagen zijn telbaar, ook al doet nog niets je komst vermoeden: je komt eraan.

Nog 18 dagen tot ons weerzien, mijn lieve lente.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: