Ken je die mop van die vrouw die op vakantie ging?|column

Kijk, met zwembad én aan het strand.’ Vriend geeft mij zijn telefoon en ik kijk naar de zoveelste foto van een hotel, met een zwembad.
‘Ja, blauw water en een groot hotel, maar waar is het in godsnaam?’ vraag ik zuchtend en geef de telefoon weer terug. Vriend kijkt al iets minder blij, ik hoor hem nog net niet denken: daar gáán we weer. Maar inderdaad daar ga ik weer. Ik kom weer met mijn monoloog over dat ik niet aan een zwembad ga liggen, zeker niet in een bikini, en na een half uur op het strand heb ik het ook wel bekeken. En trouwens is het daar nu nog helemaal niet zo warm als op de foto’s. Als afsluiter druk ik hem het overzicht van Weeronline onder zijn neus.
We veranderen weer van land en zoeken verder. Ondertussen kruipt de datum steeds dichter bij.

‘Ik weet waar jullie heengaan. Jullie zitten straks gewoon in Heiloo. Thuis,’ zegt iemand en de rest lacht. Die denken precies hetzelfde. Wij lachen als boeren met kiespijn. Vriend heeft al meerdere uitjes en werk afgezegd en tegen ieder die dat wilde horen verteld dat hij een paar dagen heerlijk naar een warm oord gaat. Misschien zelfs wel de Canarische Eilanden.
Als we ’s avonds voor de tigste keer door alle vakantieaanbiedingen heen scrollen opper ik voor de grap om echt thuis te blijven. Hup, kinderen naar de logeeroppas en lekker uiteten, uitslapen en boekjes lezen. Opeens zit ik te janken. Ik denk dat vriend toen meteen al zijn als favorieten aangevinkte vakanties heeft gedeletet op dat moment. Hysterisch som ik alles op en gooi het lekker op één hoop: we hebben nog niemand voor de katten, Dochter moet naar haar vader in Alkmaar maar wel nog naar school in Heiloo, ik heb nog een ouderavond, we zouden drie dagen en nu zijn het er al zes en ik ben nog nooit zonder kinderen op vakantie geweest en ik heb nog nooit gevlogen.

Vriend, praktisch als mannen zijn, had juist gedacht dat het een leuke combi was: voor het eerst vliegen én voor het eerst weg zonder kinderen. Ik begon er bijna van te kotsen inmiddels. Nog even en ik zou zeker ook nog een snelcursus moeten doen voor mijn rijbewijs. Nee, die heb ik ook niet. En ja, het zou kunnen dat het leuk is dit allemaal voor mijn veertigste nog te doen maar als dat huilend en kotsend moet zie ik er de toegevoegde waarde niet van in.

‘Ja, maar jij roept altijd dat je weg wilt zonder kinderen…’ probeert hij nog wanhopig.
Het ís waar.
‘Kunnen we alsjeblieft gewoon naar België, bier drinken en dorpjes bekijken en…’ zeg ik en ik word er opeens weer een beetje blij van, van dit uitje.
‘Best. Als je maar normaal doet nu. En ik zeg wel tegen iedereen dat je niet durft te vliegen,’ zegt hij en begint te zoeken naar hotelletjes in de Ardennen. Zonder morren.
Het kan zijn dat ik toen in mijn euforie zelfs een oorlogsmuseum heb voorgesteld plus misschien een nachtje in ons ‘tweede’ huis in Frankrijk. Maar dat zeg ik liever niet want dan ben ik dus alsnog een klein beetje gewoon thuisgebleven.

One Comment on “Ken je die mop van die vrouw die op vakantie ging?|column

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: